wielkidzień

Po przejedzeniu wszystkich życzeń Wielkanocnych, zarówno na fb jak i tych w smsach, dochodzę do wniosku, że to jeszcze nie koniec. Miałam ochotę wyjść na dwór, po otworzeniu okna straciłam ją, czując w nosie nieciekawy zapach dymu wędzarniczego (nie wiem skąd do licha to się wzięło). Wieczorem dnia wczorajszego wyszłam na podwórko dosyć późno, ponieważ dziwnie jak nigdy zrobiło się w moim pokoju gorąco i duszno. Głaskałam Aurorę, która ma świra na tym punkcie. Ten kot jest stworzony do głaskania. Warto wspomnieć, że jest to ostatni już kot, który mi został. Grrrrrr...nawet nie próbuję błądzić myślami, co mogło się stać z Pixelem i Migotką. Z dnia na dzień tak nagle kot się podziewa. Zostawię może ten temat, bo jeszcze dostanę gorączki, a po co mi to potrzebne.

Moja przyjaciółka Kasia mnie narysowała. Powiedzmy, że jeszcze trochę do takiego wyglądu mi brakuje ;D Zastanawiam się nad skombinowaniem sobie takiej koszulki :D (pssst! I talii osy też!! ;p) 

1 kwietnia nigdy nikogo nie nabrałam, więc nie szukajcie w tym wpisie niczego typowego dla prima aprilis.
Serio XD

Tak wracając do tematu życzeń świątecznych. Dostałam trzy razy te same, w ogóle bardzo oryginalne, chwała temu, kto je wymyślił...jakieś 10-12 lat temu (z tego, co wyczytałam z pewnego źródła w internecie) I taki viralowy filmik z kurczakiem, bardzo uroczy. Aaaale na ten rok ja już podziękuję. Alleluja i do przodu, jak to powiedział ktoś kiedyś.

Zastanawiam się, czy czytać Pana Tadeusza i tego Konrada Wallenroda. Tak, nie ruszyłam ani jednego ani drugiego. Mam na to w sumie dzisiaj jeszcze ewentualnie, jutro i wtorek. Sporo mi pomógł Mietczyński, ale to na lekcje polskiego z moją sorką nie wystarczy ;) Także ten, chyba się przymuszę!

No jeszcze tylko kilka zapisów z transmisji live u Pawła Opydo obejrzę i już serio biorę się za lektury!!! ;P