Ta sama sytuacja

Wstałam powoli stąpając stopami pod okno by wpatrywać się w przykrywający ziemię śnieg. Usiłowałam sobie przypomnieć sen, którego doświadczenia jestem świadoma. Nici z tego - znowu wszystko wyparowało niczym olej z mojego opiekacza do kanapek, gdy zostawię go na dosłownie chwilę dłużej. Nie umieram już z powodu bólu gardła, teraz męczy mnie katar. Zużyłam już kilka opakowań chusteczek i na tym się nie kończy.

Cały dzień mam lenia, jednak dałam radę ogarnąć w miarę funkcję homograficzną i przeczytałam kilka słówek z angielskiego, których nauczyć mam się na wtorek. Właśnie teraz sobie uświadomiłam, że nic specjalnego nie robiłam prócz pisania wierszy, których i tak prawdopodobnie nikt na oczy nie ujrzy, gdyż wstydzę się ich pokazywać. Jak zwykle zimno jest mi w nogi, bo w moim pokoju nie jest tak ciepło jak w salonie, gdzie jest podłogówka. Miał być dzisiaj dzień bez telewizora i internetu, ale weź tu przekonaj te duże, żeby nie powiedzieć stare i sprytne smerfy xD Jutro walę do sklepu po obustronnego mini jacka czy jak tam się nazywa ten kabel i może dam radę jakoś się skupić słuchając muzyki na otwartej przestrzeni, bo na słuchawki jak już wcześniej pisałam mi to nie idzie. Głowa mnie zaczyna boleć, więc już kończę. Obiecuję Ci te wiersze drogi czytelniku i obiecuję, a obietnicy jeszcze nie spełniłam, więc może jutro wreszcie zdecyduję się wstawić tu utwory, które uznam za “w porządku”.

Miało wyjść artystycznie, ale finalnie oślepił mnie blask żarówki 😫